Pas më shumë se dy dekadash nga vrasja tronditëse e Azem Hajdarit, një prej figurave më të rëndësishme të demokracisë shqiptare, djali i tij ka vendosur të flasë hapur për atë që ai e quan “plagë të pambyllur” në historinë personale dhe politike të familjes. Në një intervistë të rrallë dhe emocionale, ai rrëfen dhimbjen, dyshimet dhe misteret që e kanë ndjekur që prej asaj nate fatale.

“Kam jetuar gjithë jetën me një pyetje që nuk ka marrë kurrë një përgjigje të plotë,” thotë ai. “Babai im nuk ishte vetëm një politikan. Ai ishte simbol shprese për shumë njerëz dhe baba për ne fëmijët. Ta humbësh atë në mënyrë kaq të dhunshme… është diçka që nuk harrohet.”Gjatë bisedës, ai thekson se, pavarësisht komisioneve, deklaratave zyrtare dhe dokumenteve të kohës, shumë elementë mbeten të paqartë dhe të mbuluar nga mjegulla e viteve. Sipas tij, familja e ka ndier gjithmonë se disa të vërteta nuk u thanë kurrë deri në fund. Ai nuk akuzon askënd drejtpërdrejt, por kërkon që historia të mos mbyllet me pikëpyetje.

“Ne nuk kërkojmë hakmarrje. Kërkojmë drejtësi dhe transparencë,” shprehet ai me një ton të qetë por të vendosur. Ai pranon se ndër vite ka dëgjuar versione të ndryshme, teori kontradiktore, zëra të shumtë – disa të pabazuar, disa të dyshimtë – por asgjë që të japë një panoramë të plotë. “Unë dua që një ditë fëmijët e mi të dinë të vërtetën. Jo versionet, jo thashethemet, por faktet.”Në intervistë, djali i Hajdarit flet edhe për natën e lajmit, atë moment kur jeta e familjes u nda në dy pjesë: para dhe pas tragjedisë. Ai kujton fytyrën e nënës së tij, lotët e motrave dhe zhurmën e sirenave që iu gdhend në mendje përgjithmonë. “Kur humbet një baba të vret dhimbja. Por kur humbet një baba në një atentat politik, të vret edhe misteri.”Ai rrëfen se familja ka jetuar me një peshë të rëndë publike dhe emocionale. “Jemi rritur duke dëgjuar debate politike për babanë tonë, ndërkohë që për ne ai ishte thjesht njeriu që na merrte për dore dhe na çonte në shkollë. Njeriu që nuk u rikthye më atë natë.”
Tưởng nhớ người anh hùng dân chủ Azem Hajdari
Edhe pse ka kaluar shumë kohë, ai pranon se çdo shtator është i vështirë, një rikthim i dhimbshëm te kujtimet. Por sot, ndryshe nga më parë, ai shprehet më i vendosur: “Nuk dua që kjo histori të mbetet në heshtje. Dua që një ditë, kur të hapen arkivat, kur të flasin njerëz që

Në fund të intervistës, ai dërgon një mesazh të qartë: “Ne nuk kërkojmë të ringjallim konfliktet e vjetra politike. Ne kërkojmë vetëm të vërtetën. Asgjë më shumë, asgjë më pak.”Me këtë rrëfim të sinqertë, djali i Azem Hajdarit sjell në qendër të vëmendjes jo vetëm një prej ngjarjeve më të rëndësishme të historisë moderne shqiptare, por edhe dramën njerëzore që fshihet pas saj – një histori dhimbjeje, durimi dhe kërkimi të pandalshëm për drejtësi.