Ish-shoferi i Enver Hoxhës rrëfen të vërtetën e fshehur të diktatorit: “Ato që pashë me sytë e mi nuk guxova t’i tregoja për dekada”Pas më shumë se tridhjetë vitesh nga rënia e regjimit komunist, një prej njerëzve që ka qenë më pranë diktatorit Enver Hoxha ka vendosur të thyejë heshtjen. Ish-shoferi i tij personal, i cili për arsye sigurie kërkon të njihet vetëm me inicialetX.H., ka rrëfyer histori të pathëna më parë, të cilat ai i ka mbajtur të fshehura për dekada për shkak të frikës dhe kërcënimeve të vazhdueshme që ka marrë pas viteve ’90.

Ai tregon se puna pranë diktatorit ishte shumë më tepër se thjesht drejtimi i makinës. “Unë nuk isha vetëm shofer. Ishte e pamundur të mos shikoje, të mos dëgjoje, të mos kuptoje. Çdo ditë isha dëshmitar i mënyrës së tij të të jetuarit, i paranojës, i dyshimeve, i kontrollit absolut që donte mbi gjithçka”, rrëfen ai.Sipas tij, Enver Hoxha ishte vazhdimisht i shqetësuar për sigurinë e tij personale, shumë më tepër sesa dhjetëra oficerët e sigurisë që e rrethonin. Ish-shoferi kujton momente kur Hoxha ndryshonte itinerarin e udhëtimeve në sekondën e fundit, vetëm sepse “kishte dyshuar te ndonjë fytyrë të panjohur” ose kishte parë diçka që “nuk i dukej e qetë”.

“Ka pasur ditë që më thoshte të ngisja makinën me dritat fikur gjatë natës, dhe të mos ulesha kurrë në vendin tim pa kontrolluar më parë çdo centimetër të automjetit”, deklaron X.H., duke shtuar se vetë frika e Hoxhës shpesh e detyronte edhe stafin e tij të jetonte në tension të vazhdueshëm.Por pjesa më e rëndë e rrëfimit të tij lidhet me takimet sekrete të diktatorit. Sipas tij, jo të gjitha mbledhjet e Enverit me krerët e partisë ishin të dokumentuara. “Ka pasur netë kur e kam çuar në vila të izoluara, të pambuluara nga kamerat, ku takonte persona që nuk ishin as anëtarë partie, as figura publike. Nuk e di se kush ishin, por e di që ishin shumë të rëndësishëm për të, sepse kudo që shkonte merrte me vete një dosje të zezë që askush nuk guxonte ta prekte”.

Ai tregon edhe momentet e fundit të pushtetit të Hoxhës, duke thënë se diktatori ishte i vetëdijshëm për sëmundjen e tij, por ruante një imazh të hekurt para të tjerëve. “Ai nuk donte të dukej i dobët. Edhe kur mezi ecte, kërkonte të dukej i fortë. Por brenda makinës ishte njeri tjetër: i lodhur, i frikësuar dhe i mbushur me paranojë”.Rrëfimi i ish-shoferit ka ngjallur reagime të shumta, pasi për herë të parë dikush që ka qenë aq pranë diktatorit flet hapur për jetën e tij të fshehur. Ai thotë se ka vendosur të tregojë gjithçka tani sepse “brezat e rinj meritojnë të dinë të vërtetën, jo legjendat që u janë shitur për dekada”.