Zemra më është thyer në një mënyrë që nuk di si ta shpjegoj…
Më 24 Nëntor pata nderin — të isha me Shpatin dhe me nënën e tij të dashur, miken time Gjylymseren, pa e ditur se do te ishte hera e fundit… hera e fundit që do ta pershendetnim, hera e fundit që do t’i thoshim “rrugë të mbarë”.
E pashë teksa largohej për në aeroport… Ai ishte aq i qetë, aq i buzëqeshur… gati të nisej për Itali, gati të fillonte një jetë të re me gruan dhe djalin e tij. Ishte i lumtur, i mbushur me plane, plot shpresë , pa e ditur askush se Zoti do ta thërriste kaq shpejt.
Shpirti im nuk po e përballon këtë humbje. Dhimbja e nënës së tij më ka copëtuar zemrën. Ajo është një grua e jashtëzakonshme… dhe ta shoh të thyer kështu është një dhimbje që nuk e harroj kurrë.
Shpati ishte djalë me zemër të madhe, me mirësi, me shpirt të pastër.
I dashur për të gjithë. I respektuar. I qeshur. I butë.
Zot, ji i mëshirshëm me shpirtin e tij.
Zot, jepi forcë nënës së tij për ta duruar këtë dhimbje që nuk ka emër.

Pusho në paqe Shpati…
Nuk do të të harrojmë kurrë. 🤍🕊️

Gjylymser Kasapi #shpatkasapi